Onze stem krachtigste instrument

HILVERSUM – De Hilversummer Harry van Dalen heeft al jaren een bedrijf in audioapparatuur. Daarnaast is hij klankregisseur voor jazz en klassieke muziek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij tijdens een reis door Tibet gegrepen werd door de klanken van de gongs en klankschalen aldaar. Inmiddels heeft hij samen met Gwen de Jong en Judith Jansen een tweede bedrijf opgezet: Spirit Connection. Door middel van klank willen wij de liefde weer bovenhalen in mensen.
 

 
De bovenverdieping van de villa waar het audiobedrijf van Van Dalen is gevestigd, is helemaal ingericht voor het nieuwe bedrijf. Kamers en gang staan vol met klankschalen uit de Himalaya en kristallen exemplaren. Ook heeft Spirit Connection diverse gongs en stemvorken, boeken, cd’s. In eerste instantie ging het om healings en gongbaden, daar is aansluitend de verkoop van instrumenten bijgekomen.
 
Je koopt niet even een klankschaal. De schaal en de klank moeten bij je passen. Het is dus een instrument waar uitleg bij hoort. We willen dat mensen er thuis ook echt op de juiste manier mee werken, alleen dan levert het je iets op, aldus Van Dalen.
 
Vandaar dat we healings en workshops geven. Het is een nieuwe tak van sport en veel mensen zijn nog sceptisch. Afgelopen maand hebben we daarom veel gratis sessies gedaan om mensen te laten ervaren wat het kan doen. De reacties zijn heel positief. We kregen een brief van een man die liet weten zich in geen jaren zo ontspannen te hebben gevoeld. Een ander is ernstig ziek en komt een keer in de twee weken omdat hij dan een dag en nacht niet aan zijn ziekte denkt. De geluiden van de klankschalen en gongs zetten zes jaar geleden in Tibet het leven van de Hilversummer behoorlijk op zijn kop. Ik heb daar een paar heftige ervaringen gehad. Het is niet zo dat ik verlicht terugkwam, lacht Van Dalen. De chaos in mijn hoofd was juist veel groter, maar ik voelde wel dat ik op zoek moest naar mezelf, naar mijn thuis. Wat of waar dat ook was. Samen met Gwen en Judith heb ik ontzettend veel gelezen over de werking van klank en hebben we diverse teachers bezocht. In eerste instantie puur voor onszelf. De klankschalen die we inkochten probeerden we uit op onszelf, familie en vrienden. Van Dalen had vanuit zijn werk al de ervaring dat klank iets bij mensen teweeg kan brengen. Vooral ’religieuze’ muziek. Of dat nou een werk van Bach is of ’one’ van U2. Maar ik doel niet alleen op muziek. We hebben ook klank in ons, onze stem. Het krachtigste instrument dat er is. Niet iedereen weet hoe hij of zij die klank kan gebruiken. Grote sprekers wel. Denk aan de toespraak van Bono over Mandela. Veertigduizend mensen waren doodstil. Waarom we stil worden of emotioneel van een bepaalde klank is onverklaarbaar. Iets in je binnenste wordt beroerd.
 
Het gaat Van Dalen, De Jong en Jansen erom om mensen weer in balans te brengen. En daarvoor moeten we terugkeren naar de essentie: liefde. Ego aan de kant, stap uit die slachtofferrol waarin we onszelf vaak manoeuvreren en leef in het moment. Als je dat lukt, verlies je jezelf ook niet in angst of verdriet. Je emoties uitspreken is goed, maar je moet er niet in blijven hangen zoals we in het Westen vaak doen. ’Lijden’ noemt Boeddha dat.
 
Leeg
De klanken van gongs of klankschalen zorgen ervoor dat mensen ontspannen, dat ze ’leeg’ worden. Als we niet meer door onze aardse gedachten en emoties worden geleid, staan we open voor de diepere lagen in onszelf. We trainen nu bijvoorbeeld ook managers. We leren ze hoe ze met volledig open vizier een belangrijke vergadering in kunnen stappen. Daarvoor moet je je eigen ego en vooringenomen standpunten opzijzetten. Je kunt er een heel zweverig verhaal van maken, maar uiteindelijk gaat het erom dat we mensen willen helpen de liefde weer in zichzelf te vinden. Door middel van klank.
 

Even van de wereld door klankschalen en gong

HILVERSUM – Voorwaarde voor het interview met Harry van Dalen, Gwen de Jong en Judith Jansen is dat ik zelf ook een klanksessie onderga. Op die manier blijft het niet bij wat geklets en weet je ook waar we het over hebben, aldus Van Dalen aan de telefoon. Ik ga akkoord, want hij heeft natuurlijk gelijk. Nou ben ik niet zo van ’zwevenstein’ en ik sta dan ook doorgaans vrij sceptisch tegenover dit soort therapieën. Dat vinden wij alleen maar leuk, zegt Van Dalen.
 
En dus word ik na het interview gevraagd om in een aparte kamer op de bovenverdieping van de Hilversumse villa te gaan liggen op de ’sound wave’. Dit houten ’bed’ met dun matras heeft snaren aan de zijkant. Boven mijn hoofd hangt een grote gong, boven mijn voeten een iets kleiner exemplaar. De Jong en Jansen verzamelen enkele klankschalen. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Of ik mijn ogen dicht wil doen. Op eigen verzoek krijg ik ook een maskertje voor mijn ogen, zodat ik echt niets zie. Ik weet zeker dat ik anders toch mijn ogen open zou doen om even te kijken.
 
Liggend op de ‘sound wave’
Jansen en De Jong laten weten dat de intentie waarmee zij de sessie ingaan liefde is. Volgens hen is de intentie uiterst belangrijk. Het is de draagkracht van onze woorden, onze klank, en dus van ons bewustzijn. Ik knik en wacht af. Terwijl ik in het duister staar, zwellen de geluiden aan. Hoog, laag. Ik heb geen idee welk ’instrument’ welke klank maakt. Muziek kan je het absoluut niet noemen. De klanken nemen eerst toe en daarna weer af. Ik ben in eerste instantie vooral bezig met voor mezelf te benoemen wat ik hoor. Wel merk ik al vrij snel dat ik mijn handen niet meer voel. Dat wil zeggen dat ik verstandelijk weet dat ze naast me op het bed liggen, maar dat ze gevoelsmatig ook zo maar in de lucht zouden kunnen hangen. Mijn eerste aandrang is om mijn vingers te bewegen, maar iets (mijn diepere bewustzijn?) houdt me tegen. Dit is ergens ook wel heel erg ontspannen.
 

 
Trillingen
De snaren aan het bed worden beroerd en de trillingen gaan door mijn lijf. Dat wordt nog erger als de gongs gebruikt worden. Voor mij is het geluid nog het meest te vergelijken met het aanzwellende geluid van een vliegtuig. Dat klinkt misschien niet fijn, maar ik ben inmiddels zo ontspannen dat ik alles gewoon over me heen laat komen. En dan, als de klanken op hun hoogtepunt lijken, gebeurt het. Ik ben even helemaal van de wereld. Wakker, maar toch weg. Dat realiseer ik me pas als ik me verbaasd en met een hele lichte paniek afvraag of ik eigenlijk nog wel ademhaal. Ik weet het even niet. Bizar, want ademhalen doe je altijd. De klanken nemen langzaam af, totdat ze helemaal wegsterven. Ik heb totaal geen zin om overeind te komen. Lig heerlijk. Als het maskertje wordt weggehaald, doet het licht pijn aan mijn ogen. Ik ga overeind zitten, drink water en probeer uit te leggen wat ik ervaren heb. Volgens Jansen was het duidelijk merkbaar dat ik me niet makkelijk overgaf. Om die reden lieten ze de klanken in het begin aanzwellen en weer wegsterven.
 
Op die manier probeerden we je mee te nemen. Het geluid van de gong wordt door iedereen anders ervaren. Ik heb ook wel eens iemand gehad die er zingende engelen in hoorden, lacht ze.
 
Het effect van de klanken werkt volgens Spirit Connection nog twee dagen door. Daar durf ik niets over te zeggen. Ik voelde me de eerste uren heel ontspannen en opgewekt, maar dat gevoel van ontspanning hield geen twee dagen aan (helaas). Wel voelt het alsof mijn zelfbewustzijn nog wat is opgekrikt, maar misschien wil ik dat er ook wel uithalen, aldus mijn sceptische ik.
 
Door Joyce Huibers – Gooi en Eemlander